NEDEN?!?!?!
İşte bir Neden?!?!?! sorusuyla daha karşınızdayım. Bugün işten geldim ve direk kafayı vurup yattım. Yattım yatmasına ama, kırk yılda bir erken yatacağım tuttu ya; bütün evren bana karşı oldu. Gerçi 9 gibi kalkacaktım ama yine de uyuyayım biraz dedim. Gel gör ki demekle olmuyor..
Önce, kapı veya telefon çalar da ses gelir diye odamın kapısını kapayıp camını açtım. Hiç bir gün bağırmayan, evlerinde sessiz sakin oturan çocuklar dışarıda oynamak ve avaz avaz bağırmak için bugünü seçmişlerdi. Bütün bu zorluklara rağmen en sonunda dalmayı başarabilmiştim ki çocuğun birinin sakarlık edip düşeceği ve hıçkıra hıçkıra ağlayacağı tuttu. O anda dışarı çıkıp o çocuğu boğup onu bu acısından kurtarmak geldi içimden. Allah’ım ne kadar psikopatım!
Çocuğun çenesini kapatmak yerine pencereyi kapatmayı tercih ettim. Sıcak olmasın diye de odamın kapısını açtım. Bu sefer de telefon susmak bilmedi. Annemi belki de kırk senedir aramayanlar bile aradı! Sanki zincirleme bir ağ ile Tuğçe bugün uyuyacakmış bu saatte uyunur mu canım hemen kaldırmalıyız şeklinde bir planla hareket etti millet! 
Telefonlar durdu derken bir anda bizim ev yol geçen hanına döndü. Birdenbire daha önceki “Uyku İstiyorum!!!” adlı yazım aklıma geldi. Bu yazıma gelen yorumlardaki önerileri de uyguladım ama yok! Tam 2 saat yatakta uyumadan durduktan sonra kalktım ve yorgunluğumun gittiğinin ve kendimi o kadar da uykusuz hissetmediğimin farkına vardım. Demek ki uyumadan sadece dinlenmek de iyi geliyormuş. Ve kendimde bu yazıyı yazacak kuvveti buldum. Ve şimdi soruyorum:
Neden istisnalar hep bizim plan yaptığımız günleri bulur?! Yani neden bir şeyi yapmaya karar verdiğimizde hiçbir gün olmayan olaylar o günü bulur?!?! Neden?!?!